Ik hoefde niet lang na te denken toen ik vorige maand deze e-mail ontving: 'Welke medewerkers van ING Direct US willen ons in september helpen om mensen aan te moedigen meer geld te sparen, met random saving acts? Hiervoor fietsen we in drie (werk)dagen naar Washington DC in oranje outfits!' Dat hoefden ze een Nederlander, born on a bicycle , natuurlijk geen twee keer te vragen!
Na een aantal trainingen in Delaware afgelopen maand was het woensdagochtend zover: 40 collega´s uit alle locaties (LA, St. Cloud, Chicago, Seattle en Wilmington) vertrokken op nieuwe fietsen met ING Direct logo´s. Na een geweldig kick-off event met een proteïne-rijk ontbijt in Wilmington, begon de rit richting Perryville, Maryland. 70 heuvelachtige kilometers verder kwamen we aan in deze kleine stad, waar we locals hebben aangemoedigd geld te sparen door hun rekening bij een lokaal restaurant te betalen, zodat ze het geld dat ze bespaarden op een Orange Savings Account kunnen zetten.
De volgende ochtend begon erg vroeg: om half 7 zaten we op de fiets om ruim 90 km door steile heuvels richting Baltimore te fietsen. Het was een lange tocht, maar dankzij een vrachtwagen vol sportdrank en energierepen (het blijft Amerika) goed te doen. In het centrum van Baltimore hebben we mensen die op de fiets van hun werk kwamen altijd-prijs-kraskaarten gegeven waarmee ze $ 25 tot $ 500 op hun Orange Savings Account konden winnen. Save your money, ride a bike to work!
Vrijdag stond 80 km richting Washington op het programma, gelukkig minder heuvelachtig. In het (gigantische) industriegebied van Baltimore raakten we echter de weg kwijt (terwijl we drie volgauto´s met navigatie hadden..) waardoor we alsnog moesten racen naar een ontmoetingspunt, 15 km buiten Washington. Hier voegden de COO van ING Direct US en de burgermeester van Washington zich bij ons om de race naar het centrum af te maken! Met een politie escorte en een grote groep volgauto´s kwamen we in de hoofdstad aan, waar een persconferentie werd gegeven. We hebben de fietsen gedoneerd aan de stad, waar ze onder lokale scholen worden verspreid.
Uiteraard werd dit evenement afgesloten met een leuk dinner & feest in Washington, en een paar uur slaap later vertrokken we zaterdagochtend met de bus terug richting Wilmington. Het was geweldig om dit mee te maken!
Deze vorm van marketing heeft ING Direct US bekendheid gegeven: zet een groot evenement op, dat veel aandacht trekt en onverwacht positief wordt ontvangen door mensen. Zo heeft ING Direct US tijdens de start-up in 2000 het nieuws in Californië gehaald, toen een gratis tank benzine werd weggegeven bij Shell stations; de rijen werden zo lang dat de politie het evenement heeft moeten afblazen! Zie hier meer voorbeelden van dergelijke acties!
Zie hier de foto´s:
De man in de witte polo & oranje pet is Washington´s burgermeester :)
zondag 21 september 2008
dinsdag 16 september 2008
The magnificent view...
Tijdens mijn vorige bezoek aan New York kwam ik er eindelijk aan toe de top van het Empire State Building te bezichtigen. En dat was zeker de moeite waard! 's Avonds zie je vauit het hoogste punt van deze metropool een uitgestrekte verlichte stad in alle hoeken. Zie hier enkele foto's (klik op de foto's voor een groot formaat):
dinsdag 9 september 2008
East Coast road trip
Afgelopen week was mijn broertje op bezoek, waarmee ik een road trip aan de East Coast heb gemaakt. Na 2 dagen Philly, een dag Atlantic City (overdag aan het strand hangen & 's avonds in de casino's) en 3 dagen New York (blijft indrukwekkend) zijn we naar Cape Cod, Boston en Cambridge gegaan; hieronder een verslag daarvan!
Cape Cod is een bijzonder gebied; vanwege haar vorm op de kaart wordt het wel de bicep van Amerika genoemd. Het is een groot verschil met de rest van Amerika: huizen zijn kleurrijker, er zijn weinig fast food restaurants maar veel verse visrestaurants en ijs verkopers, en het zit er vol met vuurtorens. In deze kaap hebben we vrijdag een whale watching tour gedaan. Dit is een boottocht van 4 uur waarbij walvissen 'gezocht' worden op de Atlantische oceaan. Na ca. een uur zagen we de eerste walvissen, enorm groot! De baby's zijn erg leuk om te zien, deze blijven continu aan het oppervlak zwemmen. Ze zijn erg nieuwsgierig naar de boot waardoor ze er omheen blijven 'spelen'. Op de terugweg hadden we erg veel geluk: een grote groep dolfijnen volgden de golven van onze boot. Dat was echt uniek om te zien in het wild!! Helaas waren ze lastig om op de foto te krijgen.
De volgende dag ging de reis door naar Boston. Deze oude stad doet erg Europees aan, met veel oude wijken. Door Boston is een Freedom Trail gemaakt: je kunt een rode lijn op de stoep volgen, die 4 km lang is en je langs de historische plaatsen van Boston brengt. Het einde was het hoogtepunt: het Bunker Hill monument, waar je de mogelijkheid hebt om 296 treden omhoog te lopen voor een geweldig uitzicht over de stad!
Op zondag hebben we Harvard University bezocht in Cambridge, dat aan Boston grenst. De Harvard Business Review heb ik veel moeten doornemen op de universiteit, dus het werd eens tijd om te kijken hoe het er daar uit ziet! Het is een grote campus, en het studentenleven eromheen ziet er gezellig uit: evenals Boston veel terrasjes en pleintjes. (Tsja, dat is vrij uniek voor een Amerikaanse stad!)
Zie hieronder een video van de Whale Watching tour & de foto's! (De laatste foto is het standbeeld van John Harvard, de oprichter van de universiteit)
Cape Cod is een bijzonder gebied; vanwege haar vorm op de kaart wordt het wel de bicep van Amerika genoemd. Het is een groot verschil met de rest van Amerika: huizen zijn kleurrijker, er zijn weinig fast food restaurants maar veel verse visrestaurants en ijs verkopers, en het zit er vol met vuurtorens. In deze kaap hebben we vrijdag een whale watching tour gedaan. Dit is een boottocht van 4 uur waarbij walvissen 'gezocht' worden op de Atlantische oceaan. Na ca. een uur zagen we de eerste walvissen, enorm groot! De baby's zijn erg leuk om te zien, deze blijven continu aan het oppervlak zwemmen. Ze zijn erg nieuwsgierig naar de boot waardoor ze er omheen blijven 'spelen'. Op de terugweg hadden we erg veel geluk: een grote groep dolfijnen volgden de golven van onze boot. Dat was echt uniek om te zien in het wild!! Helaas waren ze lastig om op de foto te krijgen.
De volgende dag ging de reis door naar Boston. Deze oude stad doet erg Europees aan, met veel oude wijken. Door Boston is een Freedom Trail gemaakt: je kunt een rode lijn op de stoep volgen, die 4 km lang is en je langs de historische plaatsen van Boston brengt. Het einde was het hoogtepunt: het Bunker Hill monument, waar je de mogelijkheid hebt om 296 treden omhoog te lopen voor een geweldig uitzicht over de stad!
Op zondag hebben we Harvard University bezocht in Cambridge, dat aan Boston grenst. De Harvard Business Review heb ik veel moeten doornemen op de universiteit, dus het werd eens tijd om te kijken hoe het er daar uit ziet! Het is een grote campus, en het studentenleven eromheen ziet er gezellig uit: evenals Boston veel terrasjes en pleintjes. (Tsja, dat is vrij uniek voor een Amerikaanse stad!)
Zie hieronder een video van de Whale Watching tour & de foto's! (De laatste foto is het standbeeld van John Harvard, de oprichter van de universiteit)
vrijdag 29 augustus 2008
Sharon, PA
Deze week ben ik in Sharon (Pennsylvania) geweest voor een training. Deze stad in het noord-westen van de staat (zo’n 6 uur rijden vanaf Philadelphia) is een authentiek Amerikaans stadje, dat volledig in de jaren ’70 is blijven steken: het is een wereld van verschil vergeleken met de grote metropolen aan de East Coast. Hoewel mijn collega’s (die er al eens geweest waren) het ‘depression town´ noemden, hebben we ons goed vermaakt tussen de lokale bevolking!
Op zondagavond kwamen we aan, na dwars door Amish Country te hebben gereden, en er was geen restaurant meer open om 21 uur... behalve uiteraard de McDonald´s, Burger King, KFC, Pizza Hut, Taco Bell, en de Applebee´s waar we een steak hebben gegeten. De volgende dag werd het verschil met de bewoonde wereld duidelijker: een huis met 17 hectare grond kost er slechts $ 150.000, en om winkels toch nog aantrekkelijk te laten lijken zeggen ze gewoon dat ze de grootste zijn (the largest shoe store & candy store in the US zijn we tegengekomen!! Althans, dat stond op de borden).
Maandag, na de training, zaten we in het eerste merkwaardige restaurant: de ´Hickory Bar & Grill´. Later in de week ben ik er overigens achter gekomen dat groente nog niet is uitgevonden in deze omgeving, behalve salades (die geserveerd worden met friet... door de salade gemixt). Daarna belandden we in een lokale bar, met 6 barkrukken en drie tafeltjes, waar ze bier van de tap voor $ 1 verkochten. Er mocht zelfs nog gerookt worden.
Dinsdag werd het nog leuker. Na de training gingen we naar ‘Quaker Steak & Loop’ met de bijnaam: Best Wings USA. Waarom dinsdag? Dan is er een ‘all you can eat chicken wings’ avond! Via een lopend buffet kan er een keuze gemaakt worden uit 8 schalen vol wings, die af en toe vervangen worden: het menu bevat in totaal 19 soorten, met bijbehordende SHU waarde (Scoville Heat Unit, oftewel de hoeveelheid water die je nodig hebt om de ‘heat’ te verwerken!). De meest extreme wing is de Atomic, waarvoor je een contract moet tekenen dat het voor je eigen verantwoordelijkheid neemt en dat je het restaurant niet aan kan klagen vanwege gezondheidsrisico’s. Als bijgerecht krijg je gefrituurde Onion Rings, geserveerd op een auto antenne. Zie hier het hilarische menu... Mij mij werd het na veel BBQ Honey wings en een paar Buffalo Hot wings wel genoeg. En ik heb er nog een leuk t-shirt aan overgehouden, zie de foto’s (vooral ff de achterkant bekijken)!
Via ‘depression road’ (een weg vol fabrieken die 20 jaar geleden zijn gesloten, en waar sindsdien niemand meer komt) ging de trip door naar ‘The Last Lap’. Een bar die, net als eigenlijk alles in deze plaats, volledig in het teken stond van Nascar races (wat erg vreemd is aangezien het dichtsbijzijnde racetrack ruim vier uur rijden is). Toen we met 11 man deze tent binnenliepen, keek iedereen ons vreemd aan; iemand maakte de opmerking ‘that happens once every few years!’ (een groep vreemden die zomaar binnenlopen). Kortom, de bar zat vol met locals die niets anders doen dan iedere avond in ‘The Last Lap’ rondhangen. Nadat mijn collega wat jaren 60-70 muziek op de jukebox had aangezet werden we toch nog enigzins gewaardeerd.
Woensdag hebben we een Italiaans restaurant bezocht. Mijn collega’s vonden het onovertreffelijk lekker, ik snap echter nog steeds niet waarom ze zoveel zoetstof door de tomatensaus gooien... op dezelfde manier denken ze dat gefrituurde uienringen gezond zijn, en dat groente puur als vleesvervanger dient. Donderdag hadden we allemaal wel weer zin om terug naar de ‘urban area’ van Philly te gaan!
Op zondagavond kwamen we aan, na dwars door Amish Country te hebben gereden, en er was geen restaurant meer open om 21 uur... behalve uiteraard de McDonald´s, Burger King, KFC, Pizza Hut, Taco Bell, en de Applebee´s waar we een steak hebben gegeten. De volgende dag werd het verschil met de bewoonde wereld duidelijker: een huis met 17 hectare grond kost er slechts $ 150.000, en om winkels toch nog aantrekkelijk te laten lijken zeggen ze gewoon dat ze de grootste zijn (the largest shoe store & candy store in the US zijn we tegengekomen!! Althans, dat stond op de borden).
Maandag, na de training, zaten we in het eerste merkwaardige restaurant: de ´Hickory Bar & Grill´. Later in de week ben ik er overigens achter gekomen dat groente nog niet is uitgevonden in deze omgeving, behalve salades (die geserveerd worden met friet... door de salade gemixt). Daarna belandden we in een lokale bar, met 6 barkrukken en drie tafeltjes, waar ze bier van de tap voor $ 1 verkochten. Er mocht zelfs nog gerookt worden.
Dinsdag werd het nog leuker. Na de training gingen we naar ‘Quaker Steak & Loop’ met de bijnaam: Best Wings USA. Waarom dinsdag? Dan is er een ‘all you can eat chicken wings’ avond! Via een lopend buffet kan er een keuze gemaakt worden uit 8 schalen vol wings, die af en toe vervangen worden: het menu bevat in totaal 19 soorten, met bijbehordende SHU waarde (Scoville Heat Unit, oftewel de hoeveelheid water die je nodig hebt om de ‘heat’ te verwerken!). De meest extreme wing is de Atomic, waarvoor je een contract moet tekenen dat het voor je eigen verantwoordelijkheid neemt en dat je het restaurant niet aan kan klagen vanwege gezondheidsrisico’s. Als bijgerecht krijg je gefrituurde Onion Rings, geserveerd op een auto antenne. Zie hier het hilarische menu... Mij mij werd het na veel BBQ Honey wings en een paar Buffalo Hot wings wel genoeg. En ik heb er nog een leuk t-shirt aan overgehouden, zie de foto’s (vooral ff de achterkant bekijken)!
Via ‘depression road’ (een weg vol fabrieken die 20 jaar geleden zijn gesloten, en waar sindsdien niemand meer komt) ging de trip door naar ‘The Last Lap’. Een bar die, net als eigenlijk alles in deze plaats, volledig in het teken stond van Nascar races (wat erg vreemd is aangezien het dichtsbijzijnde racetrack ruim vier uur rijden is). Toen we met 11 man deze tent binnenliepen, keek iedereen ons vreemd aan; iemand maakte de opmerking ‘that happens once every few years!’ (een groep vreemden die zomaar binnenlopen). Kortom, de bar zat vol met locals die niets anders doen dan iedere avond in ‘The Last Lap’ rondhangen. Nadat mijn collega wat jaren 60-70 muziek op de jukebox had aangezet werden we toch nog enigzins gewaardeerd.
Woensdag hebben we een Italiaans restaurant bezocht. Mijn collega’s vonden het onovertreffelijk lekker, ik snap echter nog steeds niet waarom ze zoveel zoetstof door de tomatensaus gooien... op dezelfde manier denken ze dat gefrituurde uienringen gezond zijn, en dat groente puur als vleesvervanger dient. Donderdag hadden we allemaal wel weer zin om terug naar de ‘urban area’ van Philly te gaan!
zaterdag 23 augustus 2008
The great American outdoors
Dit bericht heeft even geduurd... Maar dat betekent niet dat ik minder actief ben geweest de afgelopen weken! Aangezien ik hier in een bergachtige omgeving woon, en het nog steeds dagelijks rond de 30 graden celcius is, was het hoog tijd om hier eens goed gebruik van te maken. Hoewel America bekend staat om gigantische metropolen die niet altijd even schoon zijn, is de natuur op veel plekken (nog?) prachtig.
Ik heb een aantal fietstochten gemaakt door Fairmount Park, een gigantisch park vlak buiten het centrum van Philadelphia. Met 3.700 hectare is het zo'n 75x zo groot als het Vondelpark! Het omvat onder andere Boathouse Row (een rij oude huizen die iedere avonds op z´n Amerikaans kerstverlichting hebben), hardloop- en fietspaden, vele monumenten, en Wissahickon Creek (of Forbidden Drive): een geweldig mountainbike pad langs de rivier.
Daarnaast ben ik vorige week gaan kanoën aan de Brandywine River, op de grens van Pennsylvania en Delaware, in een fel oranje Kayak. Zie de foto's hieronder!
Ik heb een aantal fietstochten gemaakt door Fairmount Park, een gigantisch park vlak buiten het centrum van Philadelphia. Met 3.700 hectare is het zo'n 75x zo groot als het Vondelpark! Het omvat onder andere Boathouse Row (een rij oude huizen die iedere avonds op z´n Amerikaans kerstverlichting hebben), hardloop- en fietspaden, vele monumenten, en Wissahickon Creek (of Forbidden Drive): een geweldig mountainbike pad langs de rivier.
Daarnaast ben ik vorige week gaan kanoën aan de Brandywine River, op de grens van Pennsylvania en Delaware, in een fel oranje Kayak. Zie de foto's hieronder!
Abonneren op:
Posts (Atom)


















