Posts tonen met het label car. Alle posts tonen
Posts tonen met het label car. Alle posts tonen

zaterdag 19 april 2008

Fun with Dutchies

Het verkeer in de VS is erg relaxed. Snelheidslimieten zijn laag, bumperklevers zijn schaars, er zijn vaak veel en ruime rijbanen, en er wordt erg rustig opgetrokken. Al komt dat laatste waarschijnlijk doordat Amerikaanse auto´s, ondanks hun 4.8 liter V8 motoren in een simpele ford of chevy, niet erg snel zijn. Het feit dat je maar één blok hoeft te rijden om je rijbewijs te halen op je 16e ziet niemand als een probleem; zo ingewikkeld is het verkeer hier niet.

Kortom, Amerikanen zijn niet de beste chauffeurs, maar ze zijn wel relaxed. Dus wat is er leuker dan met een groep van 11 Nederlanders eens lekker hard te gaan scheuren? Op de kartbaan, welteverstaan!


zondag 6 april 2008

Is this the whole car?!?!!?





Tsja, het volgende straatbeeld is waarschijnlijker hier:

vrijdag 7 maart 2008

I finally got a decent car!

Na twee maanden gevuld met veel pech en tijdrovende klussen om aan een auto te komen, heb ik eindelijk een fatsoenlijke auto kunnen kopen! Afgelopen weekend zat alles weer lekker mee – nadat ik zaterdagochtend bij de DMV was geweest (het is, helaas, bijna traditie) en mijn theorietest had gehaald, vertelde de on-Amerikaans chagerijnige juffrouw achter de balie dat vrijdagmiddag de wet in Pennsylvania was veranderd, waardoor ik niet meer in aanmerking kom voor een rijbewijs hier, oftewel ik ben zo’n 30% meer kwijt aan verzekering gebaseerd op een internationaal rijbewijs.

Bureaucratie is het enige dat hier in de weg zit. Verzekeraars vinden mij risicovoller dan een 16-jarige Amerikaan, die slechts 18 zeer simpele vragen moet beantwoorden en een korte rijtest aflegt (om het niveau aan te geven: wat moet je doen als je linksaf wilt slaan, maar er komt tegemoetkomend verkeer aan... (a) gewoon rechtdoor rijden; (b) omkeren; (c) linksafslaan en hopen dat iedereen stopt; (d) wachten). De rijtest bestaat uit het aan- en uitzetten van verlichting en ruitenwissers en één blok rijden (drie keer rechts af slaan, en om kijken voor fietsers hoeft hier niet - de fietser neemt zelf toch het risico door op zo'n licht geval op twee banden te fietsen!)

Zaterdagmiddag had ik een erg leuke auto gevonden, deze moest maandagochtend nog even schoongemaakt worden waarna ik hem kon ophalen. Toen ik om 9:00 uur met de taxi bij de dealer kwam, was de auto aan iemand anders verkocht!!

Dinsdagavond kon ik de zoektocht voortzetten. Al snel belandde ik bij een leuke Honda Accord. Na deze twee maanden weet ik gelukkig hoe het spel hier gespeeld wordt – Carfax History Reports laten het technische verleden van de auto zien, VIN verification laat zien dat dit rapport ook echt bij de auto hoort, als de dealer niet akkoord gaat met jouw prijs kun je gewoon wegrijden (hij zal vanzelf voor je auto springen om je terug te halen) en je kunt de dealer alles bij de DMV laten regelen! Woensdagavond kon ik deze auto ophalen. Collega’s van mij wisten zeker dat er iets moest gebeuren om mijn bad luck in stand te houden – “there’s probably going to crash a plane on that car today!”. Gelukkig stond hij ’s avonds nog en hij bevalt erg goed! Een luid applous klonk, toen ik donderdag met autosleutels het kantoor binnen liep! Wat heb ik deze twee maanden geleerd?
• Vertrouw geen enkele autoverkoper in dit land!
• Als je in dit land wilt gaan wonen, verhuis alstjeblieft niet naar Pennsylvania – ze maken hier gestoorde wetten die door gekken worden uitgevoerd.
• Keep smiling – na regen komt zonneschijn!

Verder realiseer ik me dat ik nog niet erg geamerikaniseerd ben: afgelopen weekend ben ik bij de IKEA geweest om wat meubels te kopen (ja – hij is precies hetzelfde als in NL), ik heb overhemden gekocht bij de Zara en H&M (de Macy’s hadden slechts O-vorm overhemden, gelukkig pas ik nog steeds in een V-vorm) en tijdens de lunch neem ik nog steeds geen chips of pizza. ook rijd ik geen Amerikaan - maar de meeste collega's doen dat inmiddels ook niet meer!

Aankomend weekend staat een verjaardag op het programma in een bar in Philly, een ING Direct soccer game (kwartfinale!) en volgende week een Flyers ijshockey wedstrijd, een etentje met Nederlandse collega’s in Philly en vrijdag komen mijn ouders op bezoek! De tijd vliegt.

Klik hier voor de foto’s van de Honda! Er staat ook een foto tussen van mijn IKEA douchegordijn - fel oranje :)



vrijdag 18 januari 2008

When life gives you lemons, make lemonade!




Markten zitten soms interessant in elkaar. Vorige week vertelde ik over de banken en hypotheken in de VS: consumenten moeten bijna juridisch onderlegd zijn om te begrijpen of een door de broker geselecteerde hypotheek geschikt voor hun is. ING Direct wil de markt veranderen (versimpelen). Een andere theorie die kan worden toegepast op veel markten, is ‘the market for lemons’:

Er zijn vier typen auto’s: nieuwe en gebruikte auto’s, goede en slechte auto’s. Een nieuwe auto kan een goede of slechte auto zijn, evenals een gebruikte auto. Alle slechte auto’s worden in de VS lemons genoemd (dit komt van het gezegde “when life gives you lemons, make lemonade”; oftewel, in zure gevallen moet je het beste van het leven maken). Een koper weet vantevoren niet of een auto een goede auto is, of een lemon, je kunt hoogstens een schatting maken van de kans dat de auto goed is. Deze kans is gebaseerd op ervaringen met het automerk, de algemene indruk van het merk en informatie die mensen geven over een auto.

Stel dat een autoverkoper twee gebruikte auto’s heeft van hetzelfde merk: een goede auto en een lemon. Voor het gemak nemen we een Saab 9000. De dagwaarde van een goede versie van deze Saab zal ca. € 3.500 zijn, terwijl een lemon hoogstens €1.400 waard is (hij gaat waarschijnlijk nog een jaartje mee). Echter wanneer een autoverkoper beide modellen wil verkopen voor deze prijzen, zal een koper snel doorhebben dat het ene model waardeloos is en gaat voor de duurdere versie; de autoverkoper raakt het goedkope model nooit kwijt, aangezien iedereen weet dat het een lemon zal zijn. Daarom zal een verkoper beide modellen voor € 2900 verkopen om er het maximale uit te halen. In feite is dit een versie van informatie assymetrie, waarbij de verkoper meer over het product weet dan de koper weet (en mag weten) (Akerlof, 1970). Deze theorie kan op veel markten worden toegepast: een voorbeeld is mp3 spelers, die gehackt worden waardoor het lijkt of ze meer geheugen hebben dan ze oorspronkelijk hadden (en de waarde stijgt). Een klant komt er pas achter wanneer hij mp3’s naar zijn 'lemon ' wil kopieren.

In Nederland zou dit niet snel gebeuren, aangezien autoverkopers bijna altijd garantie aanbieden en consumenten sterk staan. Bovendien zijn Europese en Japanse auto’s sterker dan Amerikanen. Een autoverkoper in Nederland zou een lemon daardoor niet aannemen, dus deze belandt al snel bij de sloop. Echter, in Amerika worden veel auto’s onder $5.000 verkocht As-is (zonder garantie) dus in feite neemt de consument een gok wanneer hij een auto koopt. Toen ik bij een garage stond, gevuld met goedkope auto’s, zag de $ 1.500 Mercury Mistique uit 1999 er wel goed uit! Alle theorien uit mijn studietijd waren even vergeten: het bleek een lemon te zijn, met veel mankementen. Na $ 800 aan reparaties werkt hij inmiddels naar behoren (hopelijk blijft dat even zo). Foto’s komen er aan! Verder nog wat kleine updates:

• Ik speel vanaf februari mee in het ING Direct soccer team! (je moet hier geen football zeggen, dan raken mensen in de war.) De winterstop duurt tot juni (!) dus tot die tijd spelen we in de zaal.
• Het weer is te wisselvallig: de ene avond loop je buiten in je overhemd alsof het een warme zomerdag is geweest, de volgende dag sneeuwt het!
• Dit weekend staan wat leuke party’s op het programma: zaterdag "Pot luck" (iedereen brengt eten / drinken mee, dat vervolgens gecombineerd wordt) bij iemand in Philadelphia, zondagmiddag American Football (een soort rugby; vandaar de verwarring met football) als housewarming feest van een collega! Maandag ben ik vrij, dan is het Martin Luther King day :)

Bedankt voor alle mailtjes! Helaas is mijn laptop overleden (ook een lemon?), dus excuses voor de late reacties.

(References: George A. Akerlof (Aug. 1970). "The Market for 'Lemons': Quality Uncertainty and the Market Mechanism".)

PS. Behoor ik tot de doelgroep van deze video?